Op donderdag 12 november 2026 luisterden 25 leden van De Poldervlieg en Flyout in de vergrote zaal van De Geist naar een lezing van mw. Jonna van den Berg van de Sportvis Unie.

Deze avond stond in het teken van het IJsselmeer-Markermeer en aan de orde kwamen onder meer:

• Achtergrond IJsselmeer- Markermeer
• Visie IJsselmeer-Markermeer
• Visstand IJsselmeer-Markermeer
• De reis van de Winde door het IJsselmeergebied (langs 3 prominente projecten)
• Een blik in de toekomst (uitvraag hoe de Sportvisunie de vliegvisser kan bedienen in dit gebied).

Jonna bleek een begeesterd spreker, die een heel helder verhaal gaf over bovenstaande thema’s en goed interactief met de zaal omging. Op de vele vragen bleek zij altijd een antwoord te hebben en de zaal hing dan ook aan haar lippen.

Vier vissoorten werden er uitgelicht. Opvallend is dat de snoekbaars het heel goed doet in het IJsselmeer. Ook de situatie t.a.v. baars (lichte verbetering), blankvoorn (matig) en brasem (slecht) kwamen langs met statistieken. Met de zaal werd gefilosofeerd over oorzaken, bijv. trekt de brasem weg uit het meer en naar de polders? Moet allemaal nader worden onderzocht.
Er lopen tal van interessante projecten om de visstand te verbeteren, zoals de vismigratierivier in de Afsluitdijk (bijna gereed), dijkherstel IJsselmeerdijk enz.
T.a.v. de toekomst kon de zaal haar enkele onderwerpen aanreiken specifiek ten aanzien van de vliegvisserij, waar zij weer verder mee kan in de Sportvisunie.

Ik vis nu al tientallen jaren (gelet op de leeftijd wil ik het juiste aantal niet eens meer weten😊), maar pas nu is mij, en ik weet zeker vele aanwezigen, duidelijk geworden wat de Sportvisunie allemaal doet voor ons vissers en hoe groot de noodzaak is om ons samen sterk te maken voor onze sport. En ook hoe omvangrijk het aantal spelers is dat belangen heeft in en om het IJsselmeer.
Het was een zeer informatieve en prachtige avond.

Jan S.

Op zondag 8 november 2026 kwamen 8 leden van De Poldervlieg bijeen om samen te snoeken. De activiteitencommissie had deze keer gekozen voor Berkhout en omgeving, weer eens wat anders. Nico en Dennis hadden ervaring daar. Ontmoetingplaats was de Kerkebuurt.
Om 10 uur verspreidden de aanwezigen zich, met enige tips van Dennis en Nico. Dat wil zeggen dat in eerste instantie bijna iedereen een paar honderd meter verder reed naar een flinke plas water. De meesten visten langs de weg, maar Jacob en ik gingen naar een soort parkje aan de overkant. Er stegen weinig tot geen vreugdekreten op, waarna velen verder het dorp of de polder introkken en elkaar uit het oog verloren.

Op een hoek van een paar sloten kreeg ik een mooie aanbeet, maar die snoek vond mijn Alexandra streamer (een vergrote Alexandra natte vlieg zeg maar) zo mooi dat zij hem eraf rukte, inclusief Fluorcarbon onderlijn. Het was zo te voelen wel een bak, heel rustig beet zij toe en trok de boel los. Mijn ervaring is dat de kleinere snoeken meestal woeste rukken geven en springen, terwijl die van rond de meter heel geleidelijk weerstand bieden. Soms heb ik wel eens het gevoel gehad dat er een vuilniszak aan zat, die dan later toch ging bewegen. En een kanjer bleek te zijn.

Nieuwe montage eraan en weer proberen, maar zij had er genoeg van kennelijk. Ook maar verkassen dus. Via een boerenweggetje richting A7 en langs de N 194 gevist. Veel water geprobeerd maar niks. Uiteindelijk op industrieterrein Vredemaker op het laatst nog een mooie aanbeet. Opvallend was dat pas bij de tiende worp of zo de aanbeet volgde, toen ik vanuit een andere hoek bezig was. Leerpunt is om toch meermalen op een plek te werpen. Ook weer los. Op huis aan dan maar, via de app kwamen meerder berichten van mensen die stopten.

Erik-Jan had een vis en Rob 2. Verder hetzelfde als bij mij: wel aanbeten (Mat 2, Nico 1) maar niks op de kant. Ze waren niet echt los dus. Maar wel lekker 4 uur buiten gespeeld, hoofd leeg gemaakt.

Jan S.

Daar was ie weer, onze Casting Challenge 2026, na een jaar van afwezigheid weer terug om onze werptechnieken uit te dagen. En dat lukte heel goed met het professionele parkoers dat de organisatie voor ons had uitgezet. Een echte uitdaging voor vliegvisser die, zoals velen van ons, nog wel een casting cursusje kan gebruiken. Boven alle verwachting was er geen wind in het spel en zelfs de zon liet zich enkele malen zien. Helaas bleek dat niet direct een garantie tot succes op de verschillende casting onderdelen. 

Precisie werpen in ringen op verschillende afstanden, zo ver mogelijk werpen, werpen met maar een hand en over je linker schouder werpen als je rechtshandig bent. Alles kwam aan bod en vooral dat laatste bleek voor sommigen een waar Waterloo te zijn. Ook de uitdaging om exact 18 meter te casten bleek weer groot. Bijkomend nadeel is dat bij een te fors verschil met de doellijn, je totale puntensaldo hard wordt geraakt. Dit is geen challenge voor watjes!

En ja, de verschillen tussen de clubleden mochten er zijn, in letterlijke zin, want van echte competitie was geen sprake. Wel was het weer interessant om eens over de schouder van een andere vliegvisser te kijken. En dan niet alleen de techniek te vergelijken maar ook het materiaal.

Zo kwamen we toch tot een ranking na het parkoers te hebben afgelegd, met als overtuigende winnaar onze Erik-Jan, op de hielen gevolgd door Jacob. En ook een mooie 3e plaats voor Zefanja. De instructeurs die voor spek en bonen meededen, lieten ook hun beste kunnen zien. De score van Gerben lag nog ver buiten bereik van de winnaar van deze Casting Challenge. Maar daar ben je dan ook instructeur voor. En zo gingen we weer in goede stemming en wat wijzer naar huis.

Op 17 september was de bekende “sterke verhalen avond”, waarin clubleden verslag doen van hun visavonturen in de zomer. Er waren 17 aanwezigen.
Voorzitter Bart was met Jelke en Erik-Jan een week naar Noorwegen geweest met een georganiseerde reis omgeving Koppang, voor velen een bekende bestemming. Met name de Glomma, Folla en Atna zijn bevist. Mogelijk was dit de laatste '3-Rivieren Experience', omdat campingeigenaar Edward Scholten de camping heeft verkocht. De ervaringen waren over het algemeen goed. Met name vlagzalm, bijna geen beekforellen. Vangsten varieerden per dag. De begeleiders benadrukten de eerste dagen het belang van vissen met een droge vlieg. Maar op een gegeven moment stapten onze mannen over op de nimf (Tsjechische techniek), dat bleek toch effectiever op dat moment.

Die avond waren er verder geen presentaties, ook omdat nogal wat clubleden nog in het buitenland zaten om te vissen of vakantie te vieren. Wellicht beter om de vakantieverslagen wat later in het jaar op de agenda te zetten, als iedereen weer terug is.

Op 1 oktober bond Roland een Paraloop vlieg voor, mooie aparte techniek voor een zeer goed drijvende vlieg. Weer 17 man present, waarvan er 9 meebonden. De rest beperkte zich tot kijken en gezellig kletsen. De nazit aan de bar was nog gezelliger.

15 oktober was de beurt aan Nico als voorbinder (tja, wij kennen geen voorbidders maar voorbinders😊. Hij had gekozen voor CDC vliegen volgens de ideeën van Marc Petitjean (MP). Zoals we Nico kennen had hij het weer zorgvuldig voorbereid, een plankje met voorbeelden en voor iedere binder (er waren 17 man waarvan bijna iedereen mee bond) een zakje met de benodigde materialen.

Voor de pauze een nimf en na de pauze een meivlieg.

Mooie dingen maar naar mijn mening wel wat omslachtig. En ik blijf het persoonlijk merkwaardig vinden om maar met één soort materiaal te binden, in het geval van MP CDC, cul-de-canard oftewel eendekont, dat bekend staat om zijn goede drijfvermogen. Zou ik niet gauw gebruiken voor een nimf dus. MP heeft daar een dik boek over geschreven en verkoopt ook mooie maar dure bindspullen. Al met al leuke nieuwe technieken geleerd. En het was weer erg gezellig, zoals altijd.

Omdat onze mooie vereniging op 28 april volgend jaar 45 jaar bestaat werd de avond van 29 oktober besteed aan de geschiedenis van de club. Dirk en Maarten zijn vanaf 1982 lid en waren direct sterk betrokken bij de opzet. Deze avond haalden zij herinneringen op, gesteund door Jan S met een Powerpoint presentatie en wat verbindende tekst die hij had gehaald uit oude documenten. 24 man woonden de avond bij, waarbij veel werd gelachen om anekdotes en bij veel leden weer herinneringen boven kwamen. Dirk en Maarten kregen een groot applaus voor hun inbreng en vooral ook omdat zonder hun grote inspanningen in de 80-er jaren De Poldervlieg deze periode waarschijnlijk niet zou hebben overleefd.

Wij hopen nog jaren zo door te gaan als club. En volgend jaar de traditionele jubileumviering, die door een speciale commissie wordt voorbereid.

JanS

Op donderdag 2 april nam Martien ons mee naar de aparte wereld van het zeebaarsvissen. De meeste vliegvissers vissen op het zoete water, weinigen op zee. Maar Martien heeft op dit specialisme een schat aan ervaring, die hij graag met ons deelde. Hij aarzelde zelfs niet om zijn favoriete stekken op kaarten te tonen. Ha, daar kunnen de karpervissers nog wat van leren.

Ter sprake kwamen: voedsel van de zeebaars (50% krabben); stromingen en getijden (zie: wizuki), weersomstandigheden, materiaal, vliegen, tactieken en technieken, gevaren van de zee en de verplichte RecFishing app.
Dit alles leidde, met de mooie plaatjes, bij nogal wat van de 25 aanwezige leden tot vangstdrang. Maar helaas, vanaf mei zijn ze pas voor de kust. Tijd zat om een mooie doos vol zeebaarsvliegen te binden dus.

Grappig was dat diverse leden zo geboeid waren dat zij telkens tussentijds vragen wilden stellen die hun warm op de lippen lagen, waarop het standaard antwoord van Martien koeltjes was: “Daar kom ik zo nog op”. En inderdaad, in zijn uitstekend opgebouwde lezing werden alle vragen beantwoord, hulde! Voortaan wat geduld mensen!

Het eerste deel van de avond was de lezing, na de pauze werd een goede zeebaarsvlieg gebonden.

Maar net voor de pauze greep Frits het woord om -ook aan Martien- een fraaie fles whisky uit te reiken. Niet alleen op zeebaars maar ook op de “zoete” baars is Martien een meester visser, die in het afgelopen seizoen de grootste baars had gevangen in het centrum van Alkmaar. Wederom groot applaus, zowel voor de kunsten van Martien als ook voor Frits als organisator en sponsor van deze “goedaardige en vriendschappelijke” wedstrijd van onze mooie kameraadschappelijke club.

JanS
Foto’s JanS en Willem

Het derde weekend van maart. Inmiddels weten de vertrouwde Poldervlieg-lezers het wel: Baggelhuizen Weekend. Zo ook dit jaar, want tradities moet je in ere houden. Zeker in de roerige tijden waarin we leven. Wie weet ligt er volgend jaar een Russische kernonderzeeër in de Baggelhuizer plas. Of een Amerikaanse. Ik weet niet wat beter is tegenwoordig. Overigens was dat dit jaar eigenlijk ook niet gek geweest, een onderzeeër. Er zaten dit jaar forellen tussen, die beter met een torpedo dan met een vliegenlat bestookt konden worden. Maar daarover later meer.

Zoals elk jaar zijn de geboekte huisjes weer tot de nok toe gevuld en is de bekende Chinees gereserveerd. Er staat ons niets in de weg om flink te vangen. Dankzij de wederom super voorbereidingen van Din en de Activiteitencommissie, zijn de randvoorwaarden in elk geval prima ingevuld.

Een kleine verkenningsgroep was vrijdag al vooruit gegaan aan het weekendpeleton. Deels omdat het weekend voor een enkeling anders gevuld was. Het is een beetje off-topic maar daarom niet minder belangrijk: we hebben er twee nieuwe VNV gecertificeerde werpinstructeurs bij. Gefeliciteerd Gerben en Jelke en we maken natuurlijk graag gebruik van jullie nieuwe expertise!

Terug naar Witten, alwaar de Baggelhuizer plas zich bevindt. Vrijdag werd al goed gevangen. Zo goed dat een enkele visser meer bezig was met klagen over de gemiste vissen en de lossers, dan de 10(!) vissen die gevangen werden te koesteren. Wat vliegvissen al niet met je ‘state-of-mind’ kan doen. Maar wel een luxe-probleem, lijkt me. Zaterdag was ook geen slechte dag maar het was zeker niet makkelijk. En bovendien erg koud. Ik meende aan de rand van het omringende bos een ijsbeer met een muts op te hebben gezien. Maar dat kan verbeelding zijn geweest (Drenthe staat bekend om de ‘Witte Wieven’). Een bijzonder moment voor de enige dame in het gezelschap: Lizzy had haar primeur in de bellyboat en had meteen succes met een paar mooie vissen. De glimlach op haar gezicht spreekt boekdelen.

Nog even terugkomend op de forellen. Dit jaar waren er ook extra grote forellen uitgezet. Was het standaard formaat al fors, deze duikboten pasten simpelweg niet in je netje. Minimaal 20/00 tippet vissen was het devies en dat bleek geen onzin. Wát een vissen. 

’s Avonds viel ons weer het bijzondere schouwspel ten deel bij het vaste Chinese restaurant Tzong Don. Het eten is prima maar ook dit jaar krijgt de bediening ons niet goed onder controle en wisselen gerechten nog wel eens van eigenaar. Maar uiteindelijk zijn alle magen gevuld en daar gaat het om.

Zondag werd ook gevist maar zeker in de ochtend was het complete radiostilte op het water. Het zonnetje was gelukkig wel terug en naar zeggen trokken de vangsten in de middag nog wel wat aan.

Al met al weer een geslaagd evenement en we tellen nu alweer af naar de 3e week van maart 2027.

Voor de liefhebbers hierbij nog de ‘Galerij der Groten’:

Op 19 februari ontvingen we onze vrienden van de Fly-Out.

Tijdens eerdere edities gingen we naar hen toe om samen op het IJsselmeer te vissen, maar nu werd het eens tijd voor een tegenbezoek en nodigden wij hen uit om samen vliegen te binden. Dat is ook wel een specialiteit van onze club en doen we zeer regelmatig tijdens onze tweewekelijkse clubavonden.

Het was dan ook niet moeilijk om vier zgn. “voor-binders” te vinden die elk hun tafelgenoten meenamen in het binden van een prachtige vlieg. Variërend van een libelle tot een meivlieg-nymf, een bijzondere parachute vlieg en een droge Klinkhamer vlieg in de stijl van Gordon van der Spuy.

Met wel dertig deelnemers was het weer een bruisende avond en kwam het dankzij onze gasten ook weer tot boeiende uitwisselingen.

Op zondag 28 december 2025 was het traditionele Eindejaarsvissen gepland. Enkele dagen ervoor begon het aardig te vriezen en een voorverkenning van de Schermer op zaterdag leidde tot het afzeggen van deze activiteit in verband met ijsvorming in de polder. Eén van de leden reageerde dat in Alkmaar Centrum geen ijs lag en daarop ontstond in de app een discussie of we dan niet daar zouden kunnen vissen op de voorn. Afgesproken werd om 9 uur bij garage Schelphoek.

Tot een uur of twaalf, dan heb je nog wat aan je middag. Vliegvissen is niet voor watjes en uiteindelijk waren er 6 bikkels uren aan het vissen: Erik-Jan, Harry K., Willem, Jelke (nog net voor zijn schaatswedstrijden), ondergetekende en we kwamen ook Leo nog tegen, die ging het op de snoek proberen.

Het weer was prachtig, koud maar helder en later zonnig en wind 2. Jammer dat de voorns dat niet prettig vonden, uiteindelijk is er geen enkele vis gevangen, zelfs geen aanbeet gevoeld. Willem had wel iets zwaars, een rubberen automat. Opvallende zaken: er liepen heel veel vissers rond met allerlei technieken (die ook niks hadden). Er waren nog de nodige toeristen, met rolkoffers en camera’s, er was zeer helder water, je kon vaak de bodem zien, maar ook veel zwerfvuil in de grachten.

Vier man zagen elkaar weer bij de Schelphoek en besloten tot een gezellige nazit met evaluatie en warme chocolademelk bij De Turfmarkt (leuke tent!) . Dit laatste alvast in het kader van de goede voornemens voor 2026.
Laten we hopen dat de vissen ook goede voornemens maken en zich voornemen om door vele aanbeten in 2026 het leven van ons arme vliegvissers te veraangenamen.

8 januari 2026 is de eerste avond met Nieuwjaarsreceptie en veiling. Komt allen!

JanS

Met een aantal interessante activiteiten werd het jaar 2025 afgesloten. Op donderdag 13 november werden gezamenlijk streamers gebonden die op 23 november te water werden gelaten in Huiswaard. Helaas was dit een dag met een diepe weersdepressie, die ook de snoeken depressief had gemaakt. Alleen Mat wist er eentje te vangen. Veel leden appten dan ook dat zij er na 2 uur vissen de brui aangaven, vanwege de kou en de snijdende wind. Bij wakker worden lag er zelfs een laagje sneeuw, reden voor de auteur dezes om terug in bed te kruipen (wat dus een goed voorgevoel bleek). Tja ….35 jaar vliegviservaring, hè😊.

Op 27 november was de bekende VNV-er Bart Reitsma onze gastspreker c.q. voorbinder.

Hij begon met een fraaie film over vliegvissen in: jawel, het Amazonegebied. Daar ligt dus nooit sneeuw. Een volle week op een huisboot -all inclusive- en elke dag met kleine bootjes de rivieren op in een gebied met het karakter van de Biesbosch en zo groot als heel Nederland. Dat is andere koek dan depressieve snoek! Begin 2026 organiseert Bart weer zo’n tripje en er zijn nog plaatsen voor deze unieke ervaring. (Noot: zie ook DNV nr.: 154, pag.27 e.v.).
Hierna deelde Bart compleet samengestelde zakjes bindmateriaal uit en 16 van de 21 aanwezige leden bonden onder zijn leiding fraaie en originele droge vliegen.

Het was weer een topavond. Zie de foto’s.

Op 11 december was onder leiding van John de traditionele whiskey-avond. Maar liefst 8 whiskey soorten werden toegelicht en geproefd, vergezeld van veel hapjes.

Het thema was dit jaar Ierland. 22 leden genoten van deze fantastische avond. Coos had ook weer heerlijke zelf bejaagde en gerookte gans mee, inclusief honing-mosterdsaus, je weet niet wat je proeft. De sfeer is altijd prima op onze clubavonden, maar door de invloed van al dit lekkers (vloeibaar en eetbaar) stijgt de stemming tot in de hemel.

Iedere keer (en misschien was dit al de 8e keer dat John dit verzorgd) verbazen wij ons erover hoe hij dit voor elkaar krijgt. De keuze van het thema, het uitzoeken van bijzondere whiskeys erbij en het in elkaar zetten van een prachtige Powerpoint presentatie, met van elke fles een achtergrond verhaal en vaak ook een (humoristisch ) filmpje. Voor de liefhebbers is John bereid deze PP te mailen, dan even een berichtje, het is een nogal groot bestand. Het moet enorm veel werk zijn, maar John doet dit met liefde. Heel veel dank!

Altijd een knaller en gelukkig wordt er dan veel gecarpoold, conform John’s oproep daartoe en terecht.

Nu alleen nog het zogenaamde Oudjaarsvissen, dat op verzoek van veel leden wordt gehouden op zondag 28 december. Hiermee wordt voorkomen dat diverse- iets oudere- leden op 31 december, de dag waarop vroeger altijd werd gevist, in slaap vallen voor het Nieuwjaar aanbreekt, hetgeen meteen leidt tot herrie thuis😊.

Alvast een goed 2026 en tot ziens op de Nieuwjaarsreceptie c.q. veiling.

JanS

Afgelopen zondag 9 november trok een bende van 10 Poldervliegers weer de Alkmaarse binnenstad in om de grachten schoon te vegen van aanwezige vis. Dit in het kader van de jaarlijks terugkerende Koppelwedstrijd. We waren overigens niet de enige vliegvissers, een drietal andere vissers -vermoedelijk Muggen- kruisten regelmatig ons pad langs de wateren.

Na de rituele indeling met de speelkaarten (kleur bij kleur én getal bij getal), gingen de koppels uiteen met de nodige vangdrang en vol goede moed. Gaande de middag bleef de vangdrang, maar de moed nam wel wat af. Er werd zeker gevangen maar het bleef allemaal wel erg aan de maat, op één uitzondering na. Daarover later meer.

Voorn werd niet veel gevangen, wel regelmatig kleine baars. En dan hebben we het ook echt over een maatje dat zelfs te klein is om zonder telelens te kunnen fotograferen. Baarsjes van 5-10 cm waren geen uitzondering met enkele uitschieters naar een centimeter of 23. Wat wel opviel was dat er ook regelmatig een grondeltje werd gevangen, die hebben de weg naar Alkmaar dus wèl weten te vinden.

Ik noemde al even een uitzondering op de regel van de baarsvisserij: Martien wist er één te haken van welgeteld 45 cm. Notabene aan een zelf gerepareerde hengel. Als de baarscompetitie van Frits nog steeds open staat, dan is deze nu ook meteen beslist. Waarschijnlijk is dit ook de baars geweest die de rest van de vis in Alkmaar heeft verslonden de afgelopen dagen.

De winnende vlieg was dit jaar geen nimf maar een bescheiden streamer.

Uiteraard wist het team van Martien en Harry met zo’n vis de wedstrijd glorieus te winnen. Een goede tweede plaats voor Mat en Rob.
Nog even opwarmen met een warme chocomel met slagroom bij De Turfmarkt, biertje toe om de slagroom weer weg te spoelen. En ondanks de voor sommigen tegenvallende vangsten, toch weer een heerlijk middagje gevist.

Op donderdag 30 oktober werd door Frits en Hans een avond georganiseerd ter nagedachtenis van Ruard Janssen, ons erelid, medeoprichter van de club in 1982, oud voorzitter, sympathieke man die graag kennis overdroeg, splitcane bouwer en nog veel meer. Hij overleed begin dit jaar. Frits memoreerde deze en andere feiten aan het begin van de avond, waar ook zoon Arno met zijn vrouw bij aanwezig waren.

Hierna werden enkele oude films vertoond met beelden van eind vorige eeuw, waarop Ruard goed te zien en te horen was tijdens het vissen in zijn geliefde Geestmerambacht. Dat was toen nog een uitstekend vliegviswater met een goede bezetting aan vis en ook het water waar Ruard in die periode het meest te vinden was. Toen nog voornamelijk met nimfen, waaronder zijn beroemde eigen patronen de Rode Rug en de Zegge nimf.
Ook andere leden waren hierop te zien, sommigen niet meer onder ons, anderen redelijk veranderd door de tijd😊.

Na de pauze werden door Hans en Frits enkele spiders gebonden, de geliefde vlieg van Ruard. Niet alleen om mee te vissen, maar ook de bijbehorende geschiedenis, de verschillende patronen (van eenvoudig tot behoorlijk gecompliceerd) en bindtechnieken van spiders interesseerde hem. Ruard had hiervoor zelfs een eigen website ingericht.

De sfeer was zoals altijd gezellig en zoals een van de leden via de app later opmerkte: “Een mooie ode aan Ruard!”

Patronen van de spiders:
Hans bond voor:
https://theweeklyfly.com/wilted-spinach-dean-reiner/

En de door Frits gebonden spider, erg simpel maar o zo effectief.
• Haak 12 of 14
• Met zwart binddraad lijfje maken.
• ongeveer 3 mm van het haakoog van pauwefiber met 4-6 wikkelingen een kick (bobbeltje)maken.
• Van zwarte henneveer met fibers iets langer dan de haksteel de fibers aan de linkerkant van de bolle zijde strippen.
• Inbinden en hooguit drie slagen hackelen , daarna afbinden.

JanS

Op 16 oktober werd de avond gevuld met verhalen over 2 trips naar Tsjechië. 25 leden luisterden geboeid naar de avonturen. Voor de pauze een verslag van onze secretaris Jelke, namens de 12 man die in juni een week lang een compleet pension hadden afgehuurd, na de pauze 4 man die het in september waagden op dezelfde stek.

Op grond van een enquête van het bestuur in samenwerking met de activiteitencommissie was gekozen voor deze trip. Roland en Ferry, goed bekend daar, hadden erg veel tijd gestoken in de voorbereiding, zodat ook minder ervaren leden met de goede vliegen en hengels aan het water verschenen. Er werd gezellig samen gevist en Roland en zijn vriend Nick gaven een workshop Tsjech nimfen, tegenwoordig ook wel Euronimfen genoemd, omdat nogal wat landen claimden deze techniek te hebben uitgevonden. Toen Nick jarig was kreeg hij een lekkere taart van eigenaar Franz aangeboden. Heel gastvrije mensen. Bij aankomst op een zondag medio juni was het 30 graden, maar na een flinke bui koelde het aardig af, al werd ook het water wat bruinig. Men verbleef in pension Rybarska Basta, pal aan de Moldau (Vltava) in het plaatsje Rozmberk nad Vlatavou, zo’n 1000 km van hier. Prima verzorging en relatief goedkoop.

Staatsvergunningen halen op maandag in Kaplice, daarna de lokale vergunning in Vyssi Brod (€ 125 voor de week vissen) en vanaf maandagmiddag vissen. Voor de vergunning geen foto nodig, wel paspoort, VNV kaart (“Prüfung”) en cash Kronen. Geen pin en -nog- geen euro’s.

Door het gekleurde water en de zeer talrijke kano’s werden de eerste dagen voornamelijk serpelingen, alvers en kopvoorn gevangen. Later ook forellen en beekridders. Daar zaten sterke exemplaren bij. Zo werd Mat na het haken van een grote forel op een droge vlieg plotseling omver getrokken en ging hij kopje onder, waarna de vis zijn vrijheid hernam. Het zou ook aan de zogenaamde “Devil Stones” gelegen kunnen hebben, daar verschillen de expert meningen over. Een waadstok is aanbevolen. Erik had ook te maken met sterke vissen en brak hier een hengel op, dat is overigens een soort traditie van hem. Er zijn leden die denken dat hij gelooft dat een offer in deze vorm aan de visgoden hem meer vis oplevert. Al met al was men vol lof over deze trip en werden Roland en Ferry hartelijk bedankt voor hun expertise. “Buitenlid” Nick kreeg als dank een fraaie fles whisky aangeboden en een groot applaus.

Na de pauze hielden Koos, Nico, Marcel (mede namens de zieke Milco) hun voordracht. Zij vingen in september flink meer vis en hadden duidelijk minder last van kanovaarders. Wel werd een keer water geloosd door de stuwdam waardoor het peil een meter steeg. Echter het parcours is zo groot dat je makkelijk een alternatieve stek kunt vinden. Ook nodig, want in verband met een wedstrijd was een deel van de rivier afgesloten, gedurende de gehele week.
Ook zij begonnen met Tsjech nimfen, maar geleidelijk schakelden ze toch over op klassiek nimfen en kleine streamers.

Veel regenbogen en beekridders. Opvallend was dat er geen bruine forellen werden gevangen. Volgens eigenaar Franz van het pension is dat bestand geheel verdrongen door de uitzettingen van regenbogen.
De jarige Marcel kreeg ook een taart aangeboden en een door de eigenaar gebonden tableau met -gegarandeerd vangende- vliegen.

Tegen 10 uur werd ook deze presentatie beloond met een groot applaus en werd de zaal opgeruimd en het feest aan de bar voortgezet.

JanS

Dennis startte het najaarsseizoen 2025 van De Poldervlieg in buurthuis De Geist op 18 september met een presentatie over het vissen met droge vliegen in de Moll (Oostenrijk). Een zeer goede rivier voor vlagzalm.
Hij liet fraaie plaatjes zien van zowel het landschap, de rivier in vele gedaanten, mooie vlagzalmen en vooral van de absoluut noodzakelijke vlieg. Hij kreeg dit patroon van twee Oostenrijkse vismaten, waarmee hij een dag heeft gevist. De naam is: “Het Krijgertje”. Afgeleid van Griffins Gnat en zeer eenvoudig, maar ook zeer effectief. Rood staartje van wol, lijfje van pauw fibers, palmeren met grizzly en klaar. Na de presentatie, met luid applaus beloond was de nazit weer zeer gezellig met veel verhalen over het vissen in de voorbije tijd.

Op 2 oktober was de veiling van 134 kavels uit de erfenis van Ruard, onze nestor die begin dit jaar overleed, we missen hem nog steeds. Een van de oprichters van de club in 1982, Erelid, Oud-voorzitter, hengelbouwer van fraaie splitcanes en een heel beminnelijke figuur. Ook bekend als “Spiderman”, vanwege zijn voorliefde voor die vliegensoort.

Zijn jarenlange vaste vismaten Frits en Hans K. hadden zich opgeworpen als ad hoc Nabestaandencommissie. Dat hebben ze geweten! Uit alle hoeken en gaten in het huis van Ruard, kwamen visspullen tevoorschijn. Beide mannen hebben er omgerekend een volledige werkweek in gestoken (misschien wel meer) om dat te verzamelen en er kavels van te maken. Dat deden ze heel slim door bijv. vier dozen, met fraaie door Ruard gebonden vliegen, in een afsluitbare plastic zak te doen, opengeklapt en een stevig stuk karton daartussen, je zag meteen wat erin zat en niet elke doos hoefde apart geveild te worden. Complimenten voor de vele en slimme arbeid.

Voorzitter Bart opende de avond met een korte gevoelige herinnering aan Ruard, waarna Maarten, de broer van Ruard, en een van de mede oprichters van onze club, enige woorden van dank sprak.

Hierna schitterde onze vaste veilingmeester Milco, die tot ieders verbazing binnen 2 uur kans zag om vrijwel alles te verkopen. Wat een tempo en met veel humor, zoals altijd. Topverkoper!
Hierbij werd hij geholpen door vele leden, die soms flink tegen elkaar opboden en vervolgens hele stapels – natuurlijk hoogstnoodzakelijk- materiaal voor zich op tafel hadden liggen. Er waren allerlei smoezen en argumenten, zoals: ”heb een hoop nodig voor mijn kleinkinderen”, “hé, dat heb ik nog niet (denk ik)”, en “hoe smokkel ik dat mijn huis binnen zonder dat de vrouw het merkt”.

De financiële afhandeling was in de vertrouwde handen van penningmeester Din, ondersteund door Harry W, die dankzij hun computer programma direct na afloop een prachtig totaal bedrag konden bekendmaken voor de kas, de gehele opbrengst was voor de club. Als er een hemel bestaat voor vliegvissers, zo een waar de forellen altijd stijgen, dan zal Ruard tevreden hebben toegekeken. Als we iets van zijn materialen gebruiken gaan onze gedachten weer naar hem uit.

Daarnaast trakteerde Din, die Abraham had gezien, op een drankje en een grote hoeveelheid bitterballen, dus de avond was weer een van de vele hoogtepunten van onze fantastische club.

JanS

Op zondag 7 september werd het najaarsseizoen 2025 van De Poldervlieg geopend met een buitenactiviteit. 12 mannen van de club verzamelden zich bij Deventer aan de IJssel om 10 uur. Rob was zeer enthousiast en de dag ervoor al aangekomen met vrouw Ellen en grote camper. Vele leden deden aan carpooling wat altijd de mogelijkheid biedt om leuke gesprekken te voeren.

Er was bij de weersverwachting sprake van een warme dag, tot 26 graden aan toe, wind 3 ZO en wat sluierbewolking. Ales klopte behalve de wind, die was flink vlagerig, tot 5 aan toe. Nooit leuk voor vliegvissers. Ook was er sprake van een volle bloedmaan. De IJssel stroomde harder dan de bierpomp in De Geist tijdens een clubavond, mogelijk door de vele regens in centraal Europa/de Alpen. Kortom de vangsten waren omgekeerd evenredig aan de gezelligheid. Als smoezen gelden de nummers 4, 8 en 17 van de ooit ontwikkelde excuseslijst (“Waarom ik niet ving”), te vinden in de geheime archieven van de Poldervlieg. Voor de jongere lezers: 4= de wind was verkeerd, 8= de maanstand was te vol, te kwart, te nieuw enz. kortom niet goed, en 17= te harde stroming.

In tegenstelling tot de Merwede, waar we ook wel gevist hebben, waren er nauwelijks strandjes, terwijl de stenen kanten snel diep werden, waden was dan ook nagenoeg onmogelijk. Zelfs bij het inwerpen van een zware zinklijn met dito streamers lag je hele zaakje na een paar seconden recht stroomaf. Enkele leden liepen bijna tot het centrum van Deventer, maar daar bleek het niet beter.

Steeds meer leden weken dan ook, vooral na de gezamenlijke gezellige lunchpauze, uit naar een afgedamd stuk water, waar je wel kon waden en waar regelmatig grote klappen van jagende roofblei of snoekbaars te zien waren, vaak binnen 5 meter van een visser. Dan sprong er meteen een grote groep broed in paniek alle kanten uit, kortom voldoende echt voedsel voor de rovers. Dat was ook de reden denken we dat niemand een grote vis kon vangen.

Enkele leden vingen een roofblei van zeker 4 cm. Mat ving hiernaast ook nog een baarsje, en wel op een 10 jaar niet gebruikte zinklijn, die dan ook geheel gecracqueleerd was. Misschien een geheim wapen waarvan de visjes dachten: “dat kan nooit van een visser zijn”. Maar hij gaat hem toch maar eens vervangen, want het werpt voor geen meter:-).

Maar het blijft een aparte sport. Waarom vergist niet één vis zich in een kunstvlieg? Zeker als je rekent dat er zo’n 144 (12*12) verschillende geserveerd moeten zijn, iedere zichzelf respecterende visser wisselt toch van vlieg en tactiek? De vangsten aan de Merwede waren niet denderend, maar toch beter dan de IJssel, ook kun je daar lekkerder waden, volgend jaar maar eens kijken.

Volgende week de eerste clubavond in De Geist. Zin in!
JanS