Onze verhalen over vliegvissen:

Volgend jaar bestaat vliegvisvereniging De Poldervlieg (St. Pancras / omgeving Alkmaar) 45 jaar (de oprichtingsvergadering was 28 april 1982), daarmee is het één van de oudste clubs in Nederland op vliegvisgebied. Sinds 1991 ben ik lid en heb daar veel geleerd op het gebied van vliegbinden en vliegvissen. Vele visreizen gemaakt met goede maten en mooie vissen gevangen op veel plaatsen in Nederland en Europa. Diezelfde periode was ik lid van de VNV. Heel leerzaam en soms zelf ook wat kennis en ervaringen overgedragen via het schrijven van artikelen in De Nederlandse Vliegvisser. Datzelfde geldt overigens voor ons eigen papieren clubblad De Poldernimf (nu gestopt) en op onze website www.depoldervlieg.nl. Heel veel boeken en visbladen gelezen, ook leerzaam. Maar nooit heb ik ergens een beschouwing gevonden over de ideale vliegendoos, dat moet iedereen kennelijk maar voor zichzelf uitvissen. Bij mij is dat ook een proces van 35 jaar, dat nog steeds voortduurt.

door Bart

Bijna een jaar geleden werd 'onze' Erik geveld door een herseninfarct. De berichten uit Portugal deden menig clublid de haren te berge rijzen. En toen hij eindelijk weer terug was in Nederland, volgden de updates over alles wat niet meer vanzelf ging: praten, slikken, fijne motoriek, grove motoriek… Het vooruitzicht was niet bepaald vrolijk. De vraag hing al snel boven de club: zien we onze voormalige secretaris en kleurrijke clubgenoot ooit nog terug zoals we hem kenden?

Alleen één persoon leek zich daar niet zo druk om te maken: Erik zelf.

door Bart

"Dit wordt géén vliegvisvakantie," verkondigde ik nog vol overtuiging voordat we naar Berlingen in de Eifel vertrokken. We zouden wandelen, uitrusten en misschien – héél misschien – een uurtje vissen. Dat laatste zei ik vooral om geloofwaardig te klinken, denk ik achteraf

Door Jelke Boersma

Na jaren niet in Duitsland te hebben gevist ben ik begin mei teruggegaan waar het vliegvissen voor mij ooit begon. In Birresborn, een klein plaatsje aan de Kyll in het mooie Eifelgebied. Vijf kilometer prachtig stromend viswater met veel verscholen plekjes waar de vis wacht op de vlieg die komt langsdrijven. Onder begeleiding van mijn leermeester Ruard Janssen ving ik er vele jaren geleden mijn eerste forellen.

door Frits van Merkenstein

Het was lastig om een goede titel of aanhef te bedenken die zou passen bij deze bijdrage. Het was in ieder geval niet mijn intentie om met allemaal nieuwe patronen te komen, maar....

Ik werd lid van de club in 2023, terwijl ik eigenlijk nog maar weinig ervaring had. In 2008 had ik ooit een Orvis-les gevolgd in Schotland en tijdens de Scottish Game Fair won ik zelfs een castingwedstrijd voor dames. Dat kwam waarschijnlijk vooral doordat er helaas niet zoveel vrouwen vliegvissen… Maar dankzij de gewonnen vouchers kon ik wel mijn eerste hengel en reel kopen. Een vlieg had ik toen nog nooit zelf gebonden. De echte motivatie kwam na een vakantie in Slovenië. Ik had mijn hengel meegenomen om misschien een dag op de Soča te vissen. Zelf ving ik helemaal niets, terwijl de Fransman die mij een beetje onder zijn hoede had genomen bij bijna iedere worp prachtige vissen bovenhaalde.