Sinds die tijd is er veel veranderd, maar het vliegvissen is gebleven. Ik voelde de behoefte om nu weer terug te gaan naar de basis, dat eerste gevoel van een te zijn met de natuur. Lopend door een weide met veldbloemen, speurend langs de rivier op zoek naar de vis. En hoewel de vistrip al lang in mijn agenda geblokt stond had ik nog niet zoveel geregeld. Was het wel het goede moment om te gaan? Het weer leek nog te wisselvallig en de temperaturen te laag waardoor de insecten zoals de kokerjuffer en meivlieg in en om de rivier nog niet actief zijn. Maar plots veranderden de weerberichten en was er warm en zonnig weer opkomst. De waterstand was lager dan normaal maar 52 cm is in mijn ervaring nog voldoende om goede kans op vis te hebben. Gaan dus!

De overnachtingen in B&B “Die Smetterling” in Birresborn was snel geboekt en vooral fijn dat zij nog plek hadden. Het is een prettig verblijf daar en de uitbaters Rinus en Sonja zijn helemaal ingesteld op de ontvangst van vliegvissers. Hun B&B heeft een overdekte plek voor waadpak en overige materialen en misschien nog wel het fijnste, de B&B is slechts enkele hengellengtes van de Kyll verwijdert. In minder dan vijf minuten sta je midden in de Kyll de forellen aan te werpen.

De heenreis verloopt voorspoedig. Mijn eerste reisdoel in Duitsland is het plaatsje Gerolstein. De enige plaats die ik ken waar Nederlandse vliegvissers de Duitse staatsvergunning kunnen halen. Let wel op, inmiddels moet je een afspraak inplannen in een digitale agenda op de website van de Verbandsgemeinde Gerolstein. Ik was daarvoor te laat, maar van tevoren heb ik naar het Rathaus gebeld en was het toch mogelijk om even tussen door mijn “angelscheine” te laten verlengen. Ik mag weer de komende vijf jaar vissen!

Bij aankomst ben ik direct gaan vissen, het was inmiddels in de middag en de vis liet zich niet zien. In de schaduw van de bomen ving ik de eerste forelletjes die reageerden op de in de stroomnaden geworpen droge vliegjes. En tegen de avond werd de vis actiever. Ook mooie vissen van zo rond de dertig centimeter vergrepen zich aan mijn droge vliegen. Op een 8 foot aftma 3 hengel geeft dat leuke sport.

Ik heb veel gevist met de vliegen die ik aan het binden ben voor een geplande visreis naar Noorwegen in september. Ik heb die vliegen getest op drijfvermogen en vangkracht. De Adams is een absolute killer. De presentatie heeft meestal een aanbeet als gevolg. Maar hij deelt de eerste plaats met de RAB van Gorden van der Spuy. RAB staat voor Red Arsed Basterd. De vlieg, een klinkhamer-variant heeft een rode butt en een cdc under-hackle. Dat geeft de vlieg drijfvermogen maar vooral bewegelijkheid in de hackle. Nadeel ten opzichte van de Adams? Ja, één keer gepakt en de vlieg drijft niet meer. Ik heb daar bij thuiskomst een middel voor gevonden dat dit probleem hopelijk gaat oplossen. Loon Lochsa om de vlieg in te vetten, dat is ook geschikt voor cdc en Loon easydry om de vlieg snel te kunnen drogen indien nodig. Volgende keer maar eens kijken of dat werkt. Wat minder goed werkte was de klinkhamer met een felgekleurde parachutepost. Goed zichtbaar voor mij maar waarschijnlijk ook voor de vlieg in het heldere water. Duidelijk minder aanbeten met deze vlieg.

Het leuke van een vistrip in je eentje is dat je op jezelf bent aangewezen. Je kan niet even in de vliegendoos van je vismaat loeren of zijn succesvolle strategie nadoen. Heerlijk op jezelf een beetje door en langs de rivier struinen en alle overbodige gedachten even loslaten. De Kyll bij Birresborn is overigens niet altijd even makkelijk te benaderen vanaf de kant. Dichte bosschages of steile oevers maken in en uit de rivier klimmen af en toe een hachelijke onderneming. Vooral omdat ik met viltzolen onder mijn waakschoenen heb en die zijn in de klei van de oevers erg glibberig. Kijk, dan mis je je vismaat wel.

De Kyll bij Birresborn is een rivier met veel variatie. Diepe traag stromende stukken, riffels en pools die elkaar snel opvolgen. Maar ook lange snelstromende stukken die veel vis herbergen. De Kyll nodigt uit om veel te variëren in vistechniek. Ik vis droog daar waar het kan, vis de riffels uit door een nimf diagonaal op de stroom te werpen en de diepe stukken vis ik uit met een goudkop-haresear onder een sighter. Overdag is dit een zeer goede methode om de grotere forel te kunnen vangen. Waar ik vis zie weet ik ze ook te vangen behalve op de plek waar de Michelsbach de Kyll in stroomt. Ik zie daar grote forellen azen. Niet op iets droogs, maar op iets net onder de wateroppervlakte. Ik werp droge klinkhamers, spiders en natte vliegen en presenteer ze zo mooi mogelijk. Slechts een geweldige klap kreeg ik op een droge red tag. En daar bleef het bij. Kieskeurige vissen daar.

De vroege ochtend en vanaf een uurtje of vijf in de middag, dat zijn de welbekende gouden uurtjes van de vliegvisser. Om zes uur in de ochtend te waden met de nevel over het water is het mooiste wat er is. Ik ving zo de grootste forel van deze vistrip. Een prachtig getekende vis van 43 cm. Ook in de avond werden de grotere vissen weer actiever en waren droog te vangen. Agressieve aanbeten, zonder aarzeling doken de vissen op mijn vlieg.

Maar aan al het goede komt een einde, zo ook aan deze visdagen aan de Kyll. Om drie uur in de middag rij ik weer naar huis. Ik heb heerlijk gevangen en vraag mij niet om te zeggen hoeveel precies, want zoals gewoonlijk ben ik na de eerste vis de tel al kwijt. Het gaat mij vooral om de beleving en het tevreden gevoel door de mooie vangsten. En dat is weer heel goed gelukt.