Met het stijgen der jaren komt de neiging tot meer bespiegeling, zegt men. Vanuit die optiek moet onderstaande maar worden gelezen.

Recent ben ik 73 geworden, vroeger vond ik dat hele oude mensen maar tegenwoordig valt het volgens mij wel mee. In het algemeen leeft de huidige generatie vaak toch wat gezonder dan vroeger. Vliegvissen doe ik nu 35 jaar en andere vistechnieken nog veel langer, hoewel er ook weer zijn afgevallen, zoals bijv. zeevissen en karperen. Naast de vliegenlat wil ik er ook nog wel eens met kunstaas op uit trekken voor jacht op de baars en de snoek (vooral bij teveel wind voor vliegvissen).

Onze kleinkinderen zijn nu op een leeftijd dat zij graag willen leren vissen. Dus een aantal jaar geleden een vast stokje van 3 meter en vanuit de tuin en in het park met maden op de voorn. Dat lukte goed, er werden in 2 uur samen meer dan 30 voorns gevangen en tijdelijk in een paar emmers bewaard. Trotse kids en trotse opa, die het druk had met maden aan de haak doen en vissen van de haak halen.

Kort daarna begonnen ze te praten over roofvis vangen, het grotere werk zeg maar. Dus werphengel cadeau en aardig wat kunstaas uit opa’s grote voorraad. Een doos voor de baars en een voor de snoek. Diverse vriendjes wilden ook graag mee met die ervaren opa. Geen probleem, hoewel 3 kids begeleiden aan de waterkant wel het maximum is.

Uit de erfenis van Ruard, aangevuld met spullen uit eigen voorraad ook nog twee sets gemaakt voor vliegbinden (gereedschap en veren) en vliegvissen (hengels met reel), inclusief wat bindboeken. Op dit moment heb ik in wisselende samenstelling 5 kids onder de hoede van 8-14 jaar. Vissen met kunstaas, vliegbinden en leren werpen met een vliegenhengel. Heel leuk, alleen kom je aan zelf vissen niet meer toe, maar dat komt wel weer.

Eén probleem, ze willen natuurlijk vangen, liefst snel en veel en groot. En dat blijkt steeds lastiger. Een kenmerk van “oudere jongeren” (vrij naar Koot en Bie) schijnt ook te zijn dat ze vroeger alles beter vonden. Maar ten aanzien van vissen, in het bijzonder vangen, bestaat toch de stellige indruk dat dat duidelijk minder aan het worden is.

Eind vorige eeuw, toen Milco nog vlakbij woonde, gingen we vaak op zondagmorgen, met hond Joeri er ook bij, vissen. We vingen veel snoekbaars [met door Milco zelfgemaakte Hoempie-Ploempie dobbers en levend aas (dat mocht toen nog)]. Ik herinner me nog dat ik in de sloot van Hemke alhier een snoekbaars pakte, die werd gevolgd door een -geïnteresseerd kijkende -grote snoek. De snoekbaars had een specifieke inkeping in zijn rugvin. 10 minuten na terugzetten ving Milco dezelfde vis nog een keer. Hongerig of hardleers?

Als we gingen snoeken was er toch snel sprake van 2-4 vissen per sessie. Een memorabel moment was ook het baarzen bij de Broekerveiling op een oktoberdag. Elke worp was raak. In het begin ben je opgewonden, maar na samen 80 baarzen gaat de lol eraf en zijn we maar gestopt. Raar maar waar. Kennelijk zaten we net midden in een schooltje te vissen. Op mooie zomeravonden na het werk nog even met de vliegenlat naar de singels en op de Zandhorst leverde vaak ook tientallen voorntjes op. Maar dat was dus in de vorige eeuw.

Op de club, maar ook op sociale media wordt de laatste jaren flink geklaagd over slechte vangsten. Zie ook de diverse beschouwingen van Frits op onze website. Dat is ook mijn persoonlijke ervaring. Vaker niets dan beet. Op Facebook beweren sommigen dat zij veel vissen en nooit blanken?? Naar het schijnt staat er wel meer op de “socials” dat niet helemaal waar is😊. Of helemaal niet.

Als ik even kijk naar de groepsactiviteiten van onze geliefde club De Poldervlieg de laatste tijd: grote groep naar de IJssel, niks gevangen; binnenstad Alkmaar (alleen een prachtige baars en wat grondels); OVM: 1 bot; snoeken in Alkmaar Noord: 1 snoek!

En de oorzaken? Daarover bestaan al diverse theorieën. De opwarming van de aarde, allerlei verontreinigende stoffen in het water (Pfas, medicijnresten en  hormonen, tot en met cocaïneresten toe). Er wordt sinds corona meer gevist, dus de vissen herkennen kunstaas sneller. Enz.…Kiest u maar!

Soms vraag ik me dus wel eens af of ik die kids niet vaardigheden aanleer, waar ze in de loop der jaren steeds minder aan hebben.. Maar …. met een positieve blik, waar ik mezelf toe dwing: ik heb er altijd veel van genoten, ze zijn nu een paar uur buiten en niet op een scherm aan het turen en doen sociale contacten op met hun vriendjes. Stug doorgaan dus maar, dan kunnen ze later zelf kiezen of ze blijven vissen of toch kiezen voor bridgen, kantklossen, golfen of iets dergelijks.

JanS

NB. Foto's zijn geplaatst met toestemming van de ouders van de kinderen.