Toch is er altijd wel wat te melden. Het tekort aan visdagen kwam ook vaak wel door het weer maar ook onze beide agenda`s. Vooral de verhuizing van vismaat Hans maakte het samen gaan vissen erg moeilijk, met name in maart. En waar ik in het verleden wat makkelijker alleen op pad ging om te gaan vissen ligt mij dat nu ook veel minder. Bovendien waren door de vorstperiode in januari en het daaropvolgende “keren” van het water veel sloten troebel geworden en ik vind het dan minder aantrekkelijk om met de vliegenhengel, zelfs met een toch wat grotere streamer, te vissen.

In februari zijn we nog wel twee keer op pad gegaan, een keer eind februari in het Kolhornerdiep en later die middag in de haven in Broek op Langedijk. Qua vangsten op beide plekken helemaal niets, zelfs geen schooltjes kleine volgende baarsjes in het Kolhornerdiep en dat is heel opmerkelijk. Het was die dag voor februari trouwens wel erg warm, ik heb nog een hele tijd alleen met mijn sweater aan op een bankje gezeten naar Hans zitten kijken hoe hij ook niets ving. Niet echt boeiend maar ik zat wel lekker in het zonnetje.

De tweede keer in februari was in de Schermer. Ik was wat aan het experimenteren met streamers en nadat er heel lang niets gebeurde had ik in de Zuidervaart een snoekje op een kleine baarsstreamer. Ik kon hem/haar nog wel even zien, zo`n 65 cm, maar helaas schoot het snoekje na enige tijd toch los. Dat was ook het enige teken van leven die dag. We zijn nog wel even naar de Noordervaart bij Stompetoren gegaan. Dat was vroeger zo`n stek, niet aantrekkelijk qua omgeving, maar waar je altijd wel een goede kans had op baarsjes of een snoekje ook als het elders niets was. Maar daar was het ook niets, trouwens dit seizoen is dat daar voortdurend het beeld. Bovendien is het blijkbaar een uitlaatplek geworden voor iemand met grote honden maar geen geld meer voor poepzakjes want het is een hele kunst om daar je laarzen shitvrij te houden.

Ik ben er toch nog wel een aantal keer alleen op uitgegaan. Begin februari met een voor mijn doen zware streamerhengel (#6) en een flinke streamer in het Noord Hollandskanaal. Ik kon mij nog herinneren dat ik met onze Bart de SP tijdens de snoekbaarschallenge enkele jaren geleden ook in de winter in het kanaal stond te vissen en hij een prachtige snoek haakte maar helaas verspeelde. Ik had deze keer echter geen succes, het was ook behoorlijk koud en na twee uur gaf ik het op.

Begin maart nog even in de Huiswaard gevist, maar het water was ook daar al zo troebel dat zelfs mijn flashy streamer amper te volgen was. En alhoewel anderen aangeven dat de snoek evengoed dan wel reageert als ze bijtlustig zijn, ik heb er geen vertrouwen is. En zonder vertrouwen vang je ook niets.

Ik ben er in de tweede helft van maart nog wel een aantal keer alleen op uitgegaan. Maar dan meer om streamerconstructies, maar ook gedrag onder water, toepassing c.q. vergelijking van bindmaterialen onderling te testen. Dit voor het al aangekondigde stuk over streamers wat ik in ergens in mei op de site wil plaatsen. Ik zocht dan plekken uit waar ik makkelijk kon werpen, wind in de rug, dicht bij huis en waar ik de actie van de streamer goed kon waarnemen. De vangkans was voor mij dan wat minder belangrijk. Toch, waar ik begin februari stond te blauwbekken in mijn poging een snoek in het Noord Hollands kanaal te vangen, had ik nu wel resultaat. Op een plek in het kanaal waar ik voorheen vaak baars ving had ik nu wel vlak onder de kant een snoek aan de lijn. Ik was juist een baarsstreamertje aan het testen en natuurlijk dan zonder onderlijntje om de actie niet te beïnvloeden. Vaak lukt het dan evengoed wel om de snoek in het net te krijgen maar deze keer zat de streamer waarschijnlijk te diep. De snoek van ca 80 cm had ik overigens grotendeels uitgedrild maar net voor ik wilde scheppen stond ik helaas met een rechte hengel en een vrij in de wind wapperende vliegenlijn maar zonder snoek in mijn hand. Lijn door. Jammer, anders had ik toch nog een foto van een vis in dit stuk gehad.

In de komende maanden geen verslag meer over visactiviteiten, de periode met kleine vliegen vind ik minder boeiend. Ook zijn de laatste jaren de vangsten met name in april wel erg slecht, halverwege mei wordt het meestal pas weer beter. In het beste geval sta ik de komende periode af en toe lekker een paar uurtjes in het zonnetje in de frisse buienlucht

Dus 1 april (geen grapje) heb ik de streamerhengels en het grote net naar de schuur gebracht en de tas met reels en vliegendozen voor het streamervissen leeggemaakt en vervolgens heringericht met reels en vliegendozen voor het nimfvissen de komende twee maanden.

Een huisgenoot was in ieder geval wel blij met deze actie. Ze maakte dankbaar gebruik van de vistas die kort even leegstond, acht uur later kwam ze er pas weer uit. Aan de tas zat waarschijnlijk meer vislucht dan de afgelopen tijd aan mijn handen. Ik heb maar even gewacht met het weer opnieuw vullen van de tas tot mevrouw vertrokken was.

Nog wel een heuglijk moment was het afsluiten van de “grootste baars ”competitie van het afgelopen seizoen, en deze keer na al die jaren eindelijk eens met een winnaar en wat voor een. Het was voor iedereen meteen wel duidelijk dat de baars van 45 cm die Martien Boersen tijdens de koppelwedstrijd 9 november afgelopen jaar in het Noord Hollands kanaal ving op een mini-streamer genoeg zou zijn om als winnaar 31 maart te eindigen en dat was juist. Voor een foto van de baars en de streamer verwijs ik naar de site van de Poldervlieg – Activiteiten – Koppelwedstrijd 9 november 2025.

2 april, tijdens een boeiende presentatie van Martien over het zoute broertje van de baars, is aan hem de fles Tullamore Dew overhandigd inclusief een streamer van mijn hand die hij kan inzetten als hij er nog eens genoeg krijgt van al die giga baarzen te moeten vangen. Mij is het de afgelopen periode namelijk niet gelukt met die streamer een baars van boven de 30 cm te vangen. En misschien is het een idee voor de activiteitencommissie om Martien te vragen in de komende maanden een presentatie te houden over “hoe, waarmee en waar baars groter dan 30 cm vanaf de kant te vangen”?

Tenslotte, zaterdag 30 mei 2026 bij zonsopgang gaat de “grootste baars” competitie weer van start tot en met 31 maart 2027 zonsondergang. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Ho, ho, ho en hoe ging het met de whisky de afgelopen maanden?

Dat was ook matig, niet de smaak van de gekozen single malt, maar wel wat de consumptie betrof. Er is nog ruim een halve fles over en die zal wel op gaan in de komende twee maanden. Deze keer was de whisky van de afgelopen twee maanden de Arran single malt 10 jaar oud. Eerder hebben we al eens de Arran Robert Burns als einde dag borrel ingezet. Die is 5 jaar oud en wel wat zachter, maar beide malts zijn niet scherp, eerder wat zoet en kruidig waarbij de 10 jaar oude Arran dan net iets meer body heeft. En in juni mag Hans dan weer kiezen voor een nieuwe single malt uit de collectie.