We waren al een paar jaar niet meer bij De Ronde Bleek geweest, en vonden het weer eens tijd om deze plas met een bezoek te vereren.
Op 8 april waren we vroeg uit de veren. Rob als chauffeur stond 6.30 uur voor mijn deur voor de rit naar Sterksel (vlak onder Eindhoven), waar we daar samen met Mike, Fred en Nico twee dagen zouden gaan vissen.
De heenreis ging best wel voorspoedig, totdat we voorbij Eindhoven even een sanitaire stop moesten inlassen. Rob reed weer weg en na een hobbel genomen te hebben in het straatwerk, liep de achterband van de auto snel leeg. Dat was even een tegenvaller, maar er was gelukkig een reserveband, wat niet in iedere auto het geval is.
De sleutels en de krik kwamen te voorschijn en na een half uur gezellig met elkaar sleutelen, gingen we met een iets zachtere achterband weer verder.

Bij De Ronde Bleek aangekomen zagen we dat er toch wel wat veranderd was. Bij de ingang van de plas stond een nieuwe wc unit en de oude trap voor de tewaterlatingen van de bellyboten was afgesloten. Ook waren ze druk bezig met de bouw van een nieuwe kantine aan de plas.

Verder stond er een nieuwe wc unit bij de oude karperplas en er was een compleet nieuwe plas gegraven ten behoeve van karpervissers.

Om ons te melden gingen we naar de nu nog bestaande oude kantine voor een ontmoeting met Jan Kursten, de eigenaar van De Ronde Bleek. Jan is 84 jaar en zijn vrouw Anneke is 89 jaar en beide nog steeds heel actief. Het is Jan zijn lust en zijn leven en van ophouden wil hij niks weten. Hij heeft wel wat assistentie gekregen van familie die hem vooral met de opstallen helpt.
De grote plas en de kreken blijven zijn geesteskindje. Jan gaf aan dat zijn vissen zelf tekort voedsel kunnen vinden in en om de plas om gezond te blijven, en daarom voert hij de vissen elke dag bij met heel vitaminerijk voer.
Als de temperatuur van het water te hoog wordt, sluit hij de kreken en de grote plas voor het vissen op forel, dit ten behoeve van de gezondheid van zijn vissen.
Rob vroeg aan Jan waar hij de band zou kunnen laten maken maar Jan gaf aan dit zelf wel te regelen. Waar vind je nu nog zo’n een service!

Na het onderhoud met Jan werd het tijd om de bellyboten en hengels klaar te maken. Dit konden we doen aan de andere kant van de plas bij een strandje, waar je tegenwoordig met de auto gewoon heen kan rijden.

Het was een prachtige zonnige warme 1e dag. Dus ons heel dik inpakken met kleding was niet nodig. Wel had ik me ingesmeerd met zonnebrand crème tegen de felle zon, en 's middags werd het nog zweten in de bellyboot met temperaturen boven de 20 graden.
De Ronde Bleek is geen makkelijk water om in te vissen en heel zonnig weer werkt ook niet echt mee, maar desondanks wisten we de nodige forellen te vangen.
Wat een prachtige vissen zwemmen daar rond!! Ze zijn groot van formaat en heel goed doorvoed.

’s Avonds eerst even eten bij een Italiaans restaurant. Bij toeval waren we er al eerder geweest en het eten en drinken was lekker en ging er na zo’n eerste dag wel in.
Daarna naar het hotel en op tijd naar bed na deze vermoeiende dag.

De volgende dag vroeg op en na een uitgebreid ontbijt op weg naar De Ronde Bleek.
Bij Jan werden de sleutels van de bus afgeleverd t.b.v. de nieuwe band.

Het was deze dag iets minder warm en er was iets meer bewolking, en dat maakte het vissen toch iets meer aangenamer. We vingen net zoals de vorige dag de nodige forellen.
Het was deze twee dagen wel zoeken waarmee je de vis kon vangen. Fred ving er een aantal op een bloedworm imitatie, Rob ving er een aantal op een pluisje, gevist vanuit de kant en ikzelf ving er een aantal op een zwarte booby.
Als het systeem even gewerkt had vielen de vangsten daaropvolgend weer stil en was het weer zoeken naar de volgende trigger.

Rob haalde de auto op met een nieuw achterband en laat op de middag konden we met een tevreden gevoel huiswaarts rijden.

Martien